HİKÂYE - BABAMA SARILACAĞIM
Küçük kız, annesiyle yürürken birden durdu. Yağmur damlaçıklarıyla ıslanan gözlüğünü çıkararak baktığı şey, babasıyla bisiklette giden başka bir kız çocuğuydu. Bisikletteki kız, düşmemek için babasına sıkı sıkı sarılmış ve soğuktan pembeyleşen yanakların, onun sırtına dayamıştı. Adamın ara sıra yana dönerek söylediği sözler, küçük kızı kıkır kıkır güldürüyordu. Kaldırımdaki kız, bisikletin arkasından bakarken annesi durumu fark edip kızına sordu:
- Baban, günde 10 dakikasını ayırıp, seni okula bırakıyor, dedi. Hem de Mercedes arabasıyla. İstersen seni bisikletle götürsün ha, ne dersin?
Küçük kız, buğulanan gözlerini annesinden sakalarken şöyle karşılık verdi:
- Çok isterdim anne. Belki de böylelikle, babama sarılırdım.
ŞİİR - BABACIĞIM
Cüneyd Suavi (Hayatın İçinden)
Evimizin direğisin,
Gözümüzün bebeğisin,
Ne sevimli, ne iyisin,
Benim canım babacığım.
Akşamları sen gelince,
Kapılırız hep sevinçe,
Gündüz olur bize gece,
Benim canım babacığım.
Biz güleriz sen gülersin,
Zevkle yeriz sen de yersin,
Hep dinleriz sen ne dersin,
Benim canım babacığım.
Bazen acı bazen hüzün,
Keder dolmuş yine yüzün,
Ayrılmaz üstünden gözüm,
Benim canım babacığım.
DÜNKÜ CEVAP
Yorumlar (0)