Bazı sultanlar seçtikleri zanaatlarda büyük hüner göstermişlerdir. Zaten sanatkârlığa meyyal olmak, Türkler arasında sıradan bir hål sayılırken, bazı şahsiyetler bu vasfı olağanüstü bir düzeye taşımıştır.
Daha önce de belirtildiği gibi, Fatih'in kendisi yetenekli bir bahçıvandı ve sık sık Topkapı Sarayı veya diğer sarayların bahçelerinde kürek, tırmık ve diğer aletlerle çalışırdı. "Aynı Fatih, yay için yüzükler, kemer için tokalar ve kılıç için kınlar yapmakta da mahirdi ve bunları sadece zaman geçirmek için yapıyordu." Fatih'in torunu Yavuz Sultan Selim ve onun oğlu Kanûnî Sultan Süleyman da yetenekli birer kuyumcuydular.
II. Selim, hacıların kutsal şehirlere götürdükleri asaların (baston) üzerine takmak için kullandıkları hilal şeklindeki süslerden büyük miktarda üretirdi. Sultan III. Murad ok uçları, I. Ahmed ise yaycıların başparmaklarına taktıkları ve üzerinde titizlikle çalıştığı söylenen fildişi yüzükleri (zihgir) imal ederdi. Bu gelenek Sultan II. Abdülhamid'e kadar devam etmiş olup, onun zarif Şam kakması eserlerinden bazı örnekler Mecidiye Köşkü'nde görülebilmektedir.
Enderun Mektebi ve Sarayda Mesleki Eğitim
Topkapı Sarayı'nın, dört mesleki eğitim mektebinde iç oğlanlara öğretilen sanatlar ve zanaatlar her bir mektebin bağlı olduğu saray hizmetinin mahiyetine veya hizmetçilerin sultan için yapacakları hususi hizmetlere göre belirlenirdi.
Fatih’in Enderun Mektebi, Barnette Miller,s.158,Ketebe
https://www.ketebe.com/fatihin-enderun-mektebi-barnette-miller
Yorumlar (0)