Tarih: 2026-02-05 / Görüntülenme: 637

Çanakkale Cephesi, sadece göğüs göğüse çarpışmaların değil, savaş hukukunu ve insanlık onurunu zorlayan stratejilerin de sahnesi oldu. Bugün Çanakkale Harp Müzesi’nde sessizce sergilenen küçük, paslı demir parçaları; aslında binlerce Mehmetçik’in hikayesini yarım bırakan, "topuk patlatan" adıyla anılan birer savaş hilesi.

Adım Adım Gelen Acı

İngiliz ve Fransız uçakları tarafından cephe gerisindeki yollara havadan bırakılan bu dört uçlu demirler, fizik kuralları gereği nasıl düşerse düşsün bir ucu daima yukarı bakacak şekilde tasarlanmıştı. Uçları bir olta iğnesi gibi ters çentikli olan bu düzenekler, özellikle zifiri karanlıkta vatan savunmasına koşan askerlerin ayaklarını hedef alıyordu.

Cerrahi Müdahale Olmadan Çıkmıyor

Bu "sessiz pusunun" en acımasız yanı ise çıkarılmasının imkansızlığıydı. Vücuda girdiği anda kilitlenen bu çiviler, ancak cerrahi bir operasyonla, bölge oyularak çıkarılabiliyordu. Dönemin kısıtlı tıbbi imkanları ve doktor sayısının yetersizliği, basit bir adımın kan kaybı nedeniyle şehadete ya da ömür boyu sürecek sakatlıklara dönüşmesine neden oldu.

Savaş Dışı Kalan Hayaller

Gece yürüyüşlerinde topuk kemiğini parçalayan bu aletler, sadece bir askeri yaralamıyor; onu bir daha yürüyemez ve savaşamaz hale getirerek ordunun lojistik gücünü de hedef alıyordu. Binlerce Osmanlı askeri, daha cephe hattına varamadan, topuklarına saplanan bu hain demir parçaları nedeniyle savaşın dışında kaldı. Müzede sergilenen bu parçalar, savaşın sadece mermilerle değil, aynı zamanda insanın vicdanını sızlatan kurnazlıklarla da yürütüldüğünün en somut kanıtı olarak duruyor.